Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2007

Καφές και σκέψεις


Ο γράφων είναι ένας απο αυτούς που θεωρούσε λανθασμένα πως οι Έλληνες είμαστε πρώτοι στην κατανάλωση καφέ.
Έπεσα απο τα σύννεφα όταν έμαθα πως οι Σουηδοί, οι Δανοί ή και οι Φινλανδοί καταναλώνουν πολύ περισσότερο καφέ απο εμάς. Παρατηρωντας λίγο περισσότερο τις συνήθειες των υπολοίπων Ευρωπαίων αλλα και συζητώντας μαζί τους διαπίστωσα πως όχι μόνο πίνουν πολύ περισσότερο καφέ απο εμάς αλλα τον καταναλώνουν και γρήγορα. Ο καφές για αυτούς είναι ένα ρόφημα για να τους τονώσει πρίν, κατά τη διάρκεια και μετά την εργασία τους.
Αντιθέτως για εμάς ο καφές είναι ιεροτελεστία. Τον πίνουμε σιγά σιγά και καθόμαστε με τις ώρες σε ένα μαγαζί.
Είναι όμως φυσιολογικό να πίνουμε κάτι που προκαλεί διέγερση και να παραμένουμε στην ίδια θέση ατάραχοι επι ώρες; Και τα ερωτήματα γεννώνται..
  • Μήπως απολαμβάνουμε η ζωή περισσότερο απο τους Ευρωπαίους;
  • Μήπως είμαστε τεμπέληδες;
  • Mας έχουν απομείνει αντανακλαστικά;
  • Βρισκόμαστε σε κώμα;
  • Μήπως απο κάτι τέτοιες λεπτομέρειες μπορείς να καταλάβεις πόσο ηλίθιος είναι ένας λαός;
Και σε τελική ανάλυση αν για να "αράξουμε" πίνουμε κάτι που περιέχει καφεΐνη τότε για να βρεθούμε σε ετοιμότητα τι κάνουμε;
Λογικά θα πρέπει να καταναλώνουμε Lexotanil ή κάποιο άλλο φάρμακο του είδους. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο..
Ρε λές κατα τη διάρκεια των πυρκαγιών όταν ήθελαν να ξεκουραστούν να έπιναν φραπέ και κατα τη διάρκεια της κατάσβεσης να έπαιρναν ηρεμιστικά;
Και ακόμα ο γράφων προσπαθεί να καταλάβει αν το κείμενο γράφτηκε για σατυρικούς λόγους ή σοβαρολογούσε...

18 σχόλια:

KitsosMitsos είπε...

Ο καφές εδώ είναι κοινωνική εκδήλωση. Άντε να εξηγήσεις σε κάποιον ότι μπορείς να κάθεσαι 3 ώρες συνεχόμενα σε καφετέρια. Ή όταν παραπονιέται κανείς για ανεργία, να κάνει μια βόλτα στις πλατείες των μεγάλων πόλεων. Φραπέ, φρέντο και πάρε μας την ψυχή! Θυμάμαι χαρακτηριστικά στη Λάρισα (γνωστή φραπεδούπολη) 3-4 χρόνια πριν, λίγο μετά την Πρωτοχρονιά με μερικούς πόντους χιόνι, κόσμο να κάθεται έξω στις καφετέριες, κουκουλωμένοι δίπλα στις σόμπες και να πίνουν φραπέ! Και μετά σου λένε για αύξηση της παραγωγικότητας...

Νίκος είπε...

Ε!!! Δε μπορώ να πω πως έπεσα και από τα σύγνεφα. «Ψηλά- χαμηλά» το περίμενα.
Φαίνεται πως το μυαλό σου «σκίζει τη τρίχα». Έχω βρει και άλλα τέτοια μυαλά στη Πελοπόννησο Ωραίο κείμενο, γεμάτο αυτοσαρκασμό. Θα το συστήσω στους φίλους μου.

ange-ta είπε...

αφού σε συστήνει ο Νίκος, πάει πέρασες!
Εγώ βέβαια, δεν πιστεύω ότι ΜΟΝΟ οι έλληνες είναι του φραππέ και της ξάπλας.
Είναι σημάδια των καιρών μας.
Τώρα είμαι στο Βέλγιο,
Εκτός από ενα κράτος που δουλεύει ρολόι, οι αλλοδαποί πάνε σύννεφο.
Οχι γιατί τους αγαπάνε, αλλά γιατί όλοι χρειάζονται τον αλβανό τους

Λακων είπε...

Είναι καλό κανείς να μη βγάζει την ουρά του απ'εξω.(αναφέρομαι σε εμένα)
Συμμετείχα και εγώ κάποτε και μάλιστα συχνά στην "κοινωνική εκδήλωση" που αναφέρει ο kitsosmitsos.
Η απομάκρυνση μου απο το φραππέ έγινε μάλλον ασυνείδητα.
Τότε παρατηρώντας την όλη κατάσταση συνειδητοποίησα το αντιφατικό(και αντιπαραγωγικό) του πράγματος.
Απο την άλλη για να μη γκρινιάζω συνέχεια παραδέχομαι οτι και εμείς έχουμε τα ωραία μας ως λαός.
Όπως και να το κάνουμε ακόμα και τα..βλήτα μας εχουν πιο ωραία γεύση απο τις μανιταρόσουπες που τρώνε στο εξωτερικό.(κυριολεκτώ).

@ange-ta Καλώς όρισες. Δεν είμαστε μόνο οι Έλληνες της μάσας και της ξάπλας σίγουρα. Προσπαθούν και οι ταλαίπωροι οι Τούρκοι για παράδειγμα, να μας φθάσουν αλλά μάταια.
Όσο για το φαινόμενο των μεταναστών ισχύει σχεδόν όλη την Ευρώπη όπως σωστά αναφέρεις.Έχουμε τον Αλβανό μας και ασχολούμαστε αποκλειστικά με τα "υψηλά πράγματα".Γίναμε όλοι πνευματικοί ταγοί βλέπεις...

Matrix είπε...

Ο καφές είναι πράγματι σαν κοινωνική εκδήλωση.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ειμαστε και παραγωγικοί σαν λαός.

Μάλιστα νομίζω ότι δουλευουμε περισσότερο απ όλους τους Ευρωπαίους.

Όσο για το τελευταίο που γράφεις Λακων, τα πιο σοβαρά συμπεράσματα βγαίνουν και μέσα από σατυρικά κείμενα ή λόγια.

Λακων είπε...

@Matrix Η αλήθεια είναι πως την τελευταία δεκαετία έχουμε αρχίσει να δουλεύουμε περισσότερο με εξαίρεση τους δημοσίους υπαλλήλους. Έχουν στριμωχτεί λίγο αλλά και πάλι σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα είναι μάλλον χαλαροί.
Για την παραγωγικότητα δεν έχω στοιχεία. Αυτό που μπορώ να πω είναι πως οι νεότερες γενιές έχουν αρχίσει να δουλεύουν με το manual. Δεν είναι και απαραίτητα κακό αλλά με γοήτευε πάντα ο "πατενταδόρος Έλληνας".

ange-ta είπε...

"Η αλήθεια είναι πως την τελευταία δεκαετία έχουμε αρχίσει να δουλεύουμε περισσότερο με εξαίρεση τους δημοσίους υπαλλήλους"
Μήπως και αυτό ενας μύθος είναι;;
Οτι δηλαδή στο δημόσιο όλοι είναι χαλαροί;
Τώρα, βέβαια θα πάει μακρυά η βαλίτζα να ξεκινήσουμε τέτοια συζήτηση, αλλά λέω μήπως και σκεφτείτε το. Ποιός έχει οφελος να βρίζει το δημόσιο, τι είναι σήμερα δημόσιο, κλπ. κλπ.
Δηλαδή μια μεγάλη τράπεζα, δεν είναι δημόσιο;
Αφού δημόσιο χρήμα διαχειρίζεται;

Ερμής είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Λακων είπε...

Αναφέρεσαι στο σύστημα αν κατάλαβα καλά. Οτι δεν είναι ανθρωποκεντρικό είναι γεγονός. Οτι είναι χρηματοκεντρικό επίσης γεγονός.
Οτι δεν πρόκειται να αλλάξει το σύστημα επίσης γεγονός και μάλιστα το πιο de facto. Αν το αρχίσουμε το θέμα όμως η βαλίτσα θα πάει μακριά όπως είπες.(όχι ότι θα είχα και πρόβλημα)
Να το θέσω αλλιώς. Αυτοί που πληρώνονται απο το κράτος και δεν έχουν το παραμικρό άγχος για τυχόν απόλυση τους. Κάτι που ενώ θα έπρεπε να τους κάνει παραγωγικούς τους κάνει αγενείς,κακομαθημένους,άβουλους,ευθυνόφοβους,είρωνες κτλ.

Κορκόδειλας είπε...

ρε Λάκωνα μεγάλο θέμα άνοιξες. Εγω εντάξει δεν ήμουν ποτέ του καφέ γιατί πέρα απο ένα ελληνικό μικρό δεν την παλέυω με τους υπόλοιπους αλλά είναι θέμα και δεν ξέρω κατά πόσο επηρεάζει ή όχι την παραγωγικότητα όπως ανεφέρθηκε αλλά πάντως είναι θέμα γιατί κάθε πρωί που τυχαίνει και περνάω απο Παγκράτι πχ απο Υμηττού 9 το πρωί οι κοπέλες σφουγγαρίζουν και ετοιμάζουν τα τραπέζια και τα μισά είναι γεμάτα ρε φίλε. Μετά αν θα πας κατα τη μία το μεσημέρι δεν υπάρχει τίποτα άδειο. Και μου σκάνε διάφορα ερωτήματα του στυλ: μόνο εγώ δουλεύω? είναι όλοι τόσο πλούσιοι? μήπως είναι επιχειρηματίες ΟΛΟΙ? μήπως είμαι χαζός εγώ και δεν μπορώ να βρώ τη λύση που βρήκαν αυτοί? Μήπως παίρνουν όλοι μαζι ρεπό?

Εντάξει δε λέω θα πάμε να πιούμε και το καφεδάκι μας θα την πέσουμε σε μια καφετέρια ή τουλάχιστο για τους ανθρώπους που τους εκφράζει αυτό το στυλ διασκέδασης ή αραλικιού είναι καθόλα ποδεκτό μιας και έτσι μάθαμε. Αλλά τόσες ώρες, τόσα τραπέζια, τόσα χρήματα κλπ δε ξερω αν βλάπτει μόνο στην παραγωγικότητα ή και πουθενά αλλού.

Καλημέρα πατρίδα!

Λακων είπε...

Αυτό το αλλού κορκόδειλα με ανησυχεί..

KitsosMitsos είπε...

Λίγο άσχετο αλλά και σχετικό. Έβαλα ανάρτηση στο ιστολόγιό μου περί ελιάς στο μπαλκόνι. Αναμένω απαντήσεις.
ΥΓ Γιατί σχετικό; Γιατί η περιποίηση ενός φυτού μπορεί να αποδειχτεί ευεργετική, αναζωογονητική, αγχολυτική... Διαλέγει ο καθένας και παίρνει!

Σοφία είπε...

Το να δουλεύεις πολύ και το να είσαι παραγωγικός δεν είναι καθόλου το ίδιο. Μπορεί να δουλεύεις σαν σκυλί και να μην παράγεις απολύτως τίποτα.

Για το θέμα του καφέ τώρα, εγώ πίνω το φραπεδάκι μου και μετά κοιμάμαι σαν πουλάκι. Δεν καταλαβαίνω μία.

Καλώς σε βρήκα.

Λακων είπε...

@ Καλώς όρισες. Δεν διαφωνούμε στο θέμα της παραγωγικότητας.
Απο την άλλη είδα στο blog σου πως επισκέφτηκες τα μέρη μου.
Δυστυχώς φέτος για πρώτη φορά στα χρονικά δεν πήγα καθόλου στο Σίμο.(Ελαφόνησο).
Τώρα για το φραπέ τι να πω;
Με εκπλήσεις γιατί εμένα με μετατρέπει σε κουκουβάγια αν πιω βράδυ...
Άντε να σε δικαιολογήσω γιατι μένεις στο Λονδίνο :))

Νίκος είπε...

Εγώ ρε παιδιά δεν βρίσκω τίποτα κακό σε αυτού του τύπου την διασκέδαση.Τι δηλαδή αφήνουμε τις δουλειές μας και πάμε για καφέ? Όχι, όταν έχουμε χρόνο πάμε για να τα πούμε με κάποιους φίλους να φιλοσοφίσουμε ρε αδερφέ! Εάν καθόμασταν σπίτι θα ήταν καλύτερα?

Λακων είπε...

Δεν είναι απαραίτητα κακό. Εξάλλου το κείμενο το γράφτηκε μεταξύ σοβαρού και αστείου.
Όπως και να έχει όμως καφεΐνη και αραλίκι είναι σχήμα οξύμωρο χωρίς βέβαιως να είναι και έγκλημα.
Δεν ξέρω αν φταίει το γεγονός οτι μπήκα στα πρώτα -άντα αλλά πλεόν απολαμβάνω περισσότερο την συζήτηση σε ήρεμα μέρη με συνοδεία κρασιού.

Σοφία είπε...

Εγώ φέτος πήγα για τρίτη συνεχή φορά στην Ελαφόνησο και σκοπεύω να πάω και του χρόνου. Ήταν να μην την ανακαλύψω!

Λακων είπε...

@σοφία Off topic αλλά απο περιέργεια.
Αυτό το μαγαζί μεταξύ μπαρ και καντίνας με οροφή απο καλάμια και ψάθες και τους κορμούς στην άμμο υπάρχει ακόμα; Θυμάμαι ήμουν εκεί ξαπλωμένος στην άμμο, ακούγοντας Bob Marley και τον ήχο της θάλασσας.Η απόλυτη γαλήνη...
Σε ζηλεύω :))