Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2007

2 μπλογκοπαίχνιδα. Αταξίες απο την παιδική μου ηλικία και αγαπημένοι μου μουσικοί

(Aπαντώντας στην πρόσκληση της River-onebigmamma)

Ο Λάκων ο αγρότης

Ήμουν κάπου στις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου. Ο πατέρας μου με πήρε στο χωράφι να δείξει στον κανακάρη του τις δυσκολίες της αγροτιάς. (Αν και ήταν δημόσιος υπάλληλος).
Αρπάζει λοιπόν ένα αλυσοπρίονο και σκαρφαλώνει σε μία ψηλή ελιά να τις κόψει κάποια κλαδιά. Το βάζει μπροστά λοιπόν και αρχίσει να κόβει χωμένος ανάμεσα στα κλαδιά...
-Μπαμπά, μπαμπά!!
-'Ασε με τώρα, έχω δουλειά...
-Μα μπαμπά..
-Ρε άσε με τώρα..
-Μα σε λίγο μπαμπά θα πέσεις απο την ελιά και θα χτυπήσεις!!
-Άντε να χαθείς ρε $@$@#$@#(συνεχίζει το κόψιμο)
-Μα θα πέσεις!!!!
Γκούπ!ΆΑΧΧΧΧ! (Έπεσε όπως του είχα πεί...)
Καλά ρε πώς το μάντεψες οτι θα πέσω;
-Μπαμπά έκοβες το κλαδί στο οποίο καθόσουν...
-$@#$#@%%%%$^

Λάκων ο οδηγός
-Μπαμπά θα μου δώσεις να οδηγήσω το αυτοκίνητο;
-ΟΧΙ
-Γιατί;
-Γιατί τρέχεις..
Μετά απο λίγο και τα 4 λάστιχα του αυτοκινήτου βρέθηκαν ξεφούσκωτα...
Τελικά τα ξαναφούσκωσα γιατί ένιωσα πως ήταν κοντά σε έμφραγμα ή σε εγκεφαλικό επεισόδιο.

Λάκων ο ανατροπέας
Καλοκαίρι και κάπου στο 15αύγουστο. Όλα τα καλά παιδάκια της γειτονιάς μαζεμένα..
Βαριόμαστε. Όλα τα ίδια και τα ίδια. Μέχρι που ρίχνω την ιδέα...
Παίρνουμε μαύρη κλωστή και τη δένουμε απο τη μία άκρη του δρόμου στην άλλη...
Έχει ήδη βραδιάσει και η κλωστή δεν φαίνεται. Έτσι το θύμα δεν θα τη δεί, θα σκοντάψει στην κλωστή και θα σωριαστεί στο έδαφος....
Και να το πρώτο θύμα ...Αλλά αυτή η φιγούρα στο σκοτάδι όσο πλησιάζει μου φαίνεται όλο και πιο γνωστή...
Την αναγνωρίζω την τελευταία στιγμή.
-Γιαγιά...Πρόσ... (Γκάπ πέφτει κάτω)
-Διονύυυυυυσηηηηηη #$##%$^@!@!

Λάκων ο τρυφερός
Όταν πρόσφερα στη γιαγιά μου με όλη μου την καρδιά μία ανθοδέσμη...
-Μύρισε τα γιαγιά...
-Αψούυυ, Αψούυυυυυυ (άρχισε να φταρνίζεται-είχα βάλει πιπέρι μέσα στα λουλούδια)

Λάκων ο Μανιάτης εκδικητής
Μια γιαγιούλα κάπου στα 70 . Βορειοελλαδίτισα που είχε παντρευτεί ένα χωριανό μου..
Η γιαγιά όμως ήταν στριμένη, ιδιότροπη. Ούτε Πελ/νήσια να ήταν!Είχε όμως μια αδυναμία...
Ήταν θρησκόληπτη και πολύ πολύ προληπτική...
Μας καταριόταν όταν παίζαμε. Την ενοχλούσαν οι φωνές μας. Κάποια στιγμή μας πήρε την μπάλα και την έκρυψε...
Αυτό σήμαινε πόλεμος...
Όπλο μας και πάλη η μαύρη κλωστή. Περιμένουμε να βραδιάσει. Πάμε σιγά, σιγά στην πόρτα του σπιτιού της. Δένουμε την μαύρη κλωστή στους 2 μεταλλικούς κρίκους που είχε η πόρτα.
Ξετυλίγουμε την κλωστή και κρυβόμαστε πίσω απο κάτι γλάστρες..
Αρχίζουμε να ουρλιάζουμε σαν φαντάσματα ενώ εγώ αρχίζω να κουνώ πάνω κάτω την κλωστή ώστε οι κρίκοι να χτυπούν στην πόρτα...
Πετάγεται η γιαγιά έξω. Μπά τίποτα σκυλιά θα είναι μονολογεί φωναχτά.
Δεν προλαβαίνει να κλείσει την πόρτα ξαναχτυπώ τους κρίκους...
Ξαναβγαίνει έξω..Δεν βλέπει τίποτα.
Και ξανά το ίδιο σκηνικό...
Η γιαγιά τρομάζει. Κλειδώνει την πόρτα και εμείς συνεχίζουμε να χτυπάμε ασταμάτητα την πόρτα τραβώντας την κλωστή..
Μετά απο 10 λεπτά η γιαγιά βγήκε έξω με ένα θυμιατό και άρχισε να λιβανίζει και να σταυροκοπιέται για να διώξει τα φαντάσματα...
Την επόμενη κάλεσε τον παπά για ευχέλαιο...

Απαντώντας στο blogoπαίχνιδo του S.



Metallica One

Το αγαπημένο μου videoclip αλλά και ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια.
Αντιπολεμικά μηνύματα με μια παλιά κλασσική ταινία να παίζει στο υπόβαθρο.
What is democracy? It has to do with young men killing each other...
Όλα αυτά μέχρι την υπόθεση Napster. Απο τότε δεν ξανασχολήθηκα με τους Metallica.




Η αγαπημένη μου μπαλάντα. Ozzy και Goodbye to Romance.
Με κιθαρίστα το Rhandy Rhoads στη μνήμη του οποίου έχει αφιερωθεί το κομμάτι.
Απο τον Randy προέκυψε και η φωτο(avatar) μου.
Αγαπημένος μου τραγουδιστής ο Ozzy και μουσικός-κιθαρίστας ο Randy Rhoads.



Επίδειξη υψηλής τεχνικής και αστείρευτο ταλέντο.
Για όποιον αντέχει τέτοιους ρυθμούς...
Αυτό το solo μιλά για την προσωπικότητα μου!


Randall William "Randy" Rhoads

6 Δεκεμβρίου 1956 -19 Μαρτίου 1982.
Ένας από τους καλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών. Ο Randy ήταν ένας ταλαντούχος και χαμογελαστός νεαρός. Έφυγε άφθαρτος σε ηλικία 25 ετών σε ένα αεροπορικό δυστύχημα.
Αν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να με περιγράψει ως προσωπικότητα αυτό τότε είναι τα solo του. Ιλιγγιώδεις και άγριοι ρυθμοί που πολλές φορές εναλλάσσονται με ξεσπάσματα οργής και θυμού μα και γαλήνη και ρυθμός και συναίσθημα. Και πάντα στο τέλος μια νότα αισιοδοξίας και ελπίδας. Αγαπημένοι μου ρυθμοί από τα χρόνια της εφηβείας έως και σήμερα!
(Και το podcast του blog ανήκει στον Randy.)

Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2007

Καλά Χριστούγεννα!Και ένα μάθημα απο τη γειτονική Ιταλία

Αναμνήσεις απο τα παιδικά μου χρόνια!

Βαριέμαι. Βαριέμαι να βρώ κάτι πρωτότυπο και να ευχηθώ . Απλά πράγματα λοιπόν...
Χρόνια πολλά και καλά σε όλους! Καλά Χριστούγεννα με αγάπη .
Ναι σε όλους! Ακόμα και στην ξανθιά (original) που αυτές τις μέρες τσακωθήκαμε για 9999999999ή φορά.
Με κάποιους - κάποιες τα είπαμε-γνωριστήκαμε και από κοντά. Με κάποιους-κάποιες θα τα πούμε-γνωριστούμε εντός των ημερών.
Τα λέμε του... χρόνου!
Φιλιά και ευχές!



Τα καρότα σας ή αλλιώς σας έλιωσα..

Ρίχνοντας το επίπεδο του Blog. Ουδέν σχόλιον παρακαλώ...

Μια προσθήκη της τελευταίας στιγμής
γιατί μέρες που είναι χρειάζεται και προβληματισμός.
Απο την εφημερίδα "Το ποντίκι".

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2007

Μπλογκοπαίχνιδο

Σειρά μου έστω και με καθυστέρηση να απαντήσω στο Tag που δέχθηκα από τον Κοσμικό Άξονα.
"Παίζοντας το "που θα ήθελα να δω το Blog μου"!!"
Λοιπόν δεν θα ήθελα να δω το blog μου εκεί ακριβώς αλλά ένας Λάκων μπορεί να πείσει και υπερδυνάμεις να κάνουν δουλειές για αυτόν.
Δείτε το παρακάτω βίντεο έως το τέλος και θα καταλάβετε..
(Κάντε κλίκ στο πάμε)

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2007

Coca Cola άρπα κόλλα made in Turkey

Οι Έλληνες έχουμε την απάτη μέσα μας πολλές φορές βεβαίως, βεβαίως.
Υπάρχει όμως και άλλος ένας λαός που σε αυτό τον τομέα μας συναγωνίζεται φιλότιμα.
Με μεράκι για να το πω και με μια Τούρκικη λέξη.
Το post αυτό έχει ως σκοπό να καταλάβετε τι μπορεί να πίνουμε ενδεχομένως και στην Ελλάδα, να σας δείξω το σύγχρονο βιομηχανικό προφίλ της γειτονικής χώρας και να αποτρέψω επιτέλους τη blogger Σοφία(red nights) απ' το να ταξιδεύει τόσο συχνά.
Γιατί το φθηνό κρέας το τρώνε οι...τουρίστες και όχι μόνο οι σκύλοι που λέει και η παροιμία..
Ας σταματήσω εδώ όμως. Απολαύστε τη συνέχεια!

Διότι η καθαριότης είναι μισή αρχοντιά!

Εδώ βλέπουμε το αναψυκτικό να απολαμβάνει τo Spa.

Το ήδη καθαρό μπουκάλι μετά τη χαλάρωση από τη σάουνα
συσκευάζεται σε πλήρως αποστειρωμένο περιβάλλον.


Διότι η ανακύκλωση είναι το πάν. Και δεν είμεθα και ρατσισταί.
Ανακυκλώνουμε και Pepsi!


Εδώ βλέπουμε την υπερσύγχρονη μέθοδο
του μικρομετρικού γεμίσματος !


Διοχέτευση ανθρακικού "εν κενό" αέρος (sic).

Με το χαμόγελο στα χείλη παν' τα μπουκάλια μας μπροστά.

Εδώ οι γείτονες μας ταπώνουν στην κυριολεξία τεχνολογικά.
Ταπώνοντας τα μπουκάλια.

Ποιοτικός έλεγχος με πιστοποίηση ISO.

Εις υγείαν και καλό ταξίδι.

Τώρα βεβαίως μπορεί να γνωρίσετε και τα νοσοκομεία της γείτονος ή ενδεχομένως να ταξιδέψετε και στον άλλο κόσμο. Ελπίζω να μην εμπνεύσω κάποιους εδώ στην Ελλάδα!