Περί Λιαντίνη

Αναπαράσταση του σπηλαίου του Πλάτωνα

"Ποιός Λιαντίνης; Εφτούνος είναι ο Δημήτρης ο Νικολακάκος που τον είχα καθηγητή στο γυμνάσιο".
Η μητέρα μου όταν άκουσε για το θάνατο του Λιαντίνη. Μέσα απο το άκουσμα του θανάτου του, τον ανακάλυψα και εγώ.

Καλό, παιδί μου, είναι κανείς να σκάφτει στο μνημούρι
και να χτυπάει τα κόκαλα στου ζωντανού τη μούρη...
"Η Τρίχα" Δ. Σολωμός.

Όταν έφτασε το συχαρήκι οι Ρωμιοί τα 'χασαν. Ήταν περίεργος, ήταν τρελός, μονολογούσαν κάποιοι.
Πως να καταλάβουν όμως οι τυφλίτες και οι σαπίτες τον Εξωλάκωνα;Αυτοί που φοβούνται την ελευθερία και ζουν μεσ' τη λιμπερδοσύνα.Και βρωμίζουν την Ελλάδα απ' άκρη σ' άκρη. Είναι αυτά τα ανθρωπάκια από την παραβολή του σπηλαίου του Πλάτωνα. 'Εχουν μάθει να ζούν βλέποντας τις σκιές και τις προβολές των άλλων. Και όταν ο δάσκαλος πάει να τους δείξει την έξοδο και την αλήθεια αυτοί τρομάζουν και τυφλώνονται από το φως και την πραγματικότητα. Δεν αντέχουν τη γνώση και επιθυμούν να επιστρέψουν στις παραισθήσεις και στο ψέμα που βολεύει τους είλωτες, τους μόθακες και τα κωθώνια. Και αν σας είναι άγνωστος ο Πλάτωνας να πούμε τότε πως ξαναεπιστρέφουν στο Matrix με εθελούσια άγνοια και λήθη.

Και όταν ρωτήθηκε από κάποιον αν φοβάται το θάνατο απεκρίθη πως "για τούτο λείπει η απόδειξη".

"Και που το ξέρεις ότι δεν φοβήθηκε;" με ρώτησε κάποια
Μα καλή μου αν είχε φοβηθεί δεν θα έγραφα σήμερα για αυτόν...Yπάρχει η απόδειξη.

"Μα ήταν τρελός!"
Όσο ήταν και ο τρελός του Σαίξπηρ στο βασιλιά Λιρ:
"Να δέχεσαι και πίκρες και χαρές
με δίχως γέλιο και δίχως δάκρυ,
να 'σαι ώριμος. Αυτό είναι όλο.

"Αυτοκτόνησε"
Η αυτοκτονία όμως είναι εγωιστική αποφυγή πράξεων,οδύνης και συμφορών.Με το θάνατο του ο Λιαντίνης βάδισε στα χνάρια του Λυκούργου και τερμάτισε η ζωή του εκούσια.
Ακόμα και η φυγή του όπως και όλη του η ζωή δεν ήταν άπρακτη αλλά "πολιτική πράξη" και άσκηση αρετής.

Το "τέλος" του Λιαντίνη.
Στην ελληνική γλώσσα που αγνοούμε το μεγαλείο και τη λογική της, η λέξη τέλος έχει δύο έννοιες. Τέλος,τελειώσαμε δηλαδή. Μα και τέλος που σημαίνει σκοπός.
Ο θάνατος ταυτίζεται με το σκοπό, με το νόημα της ύπαρξης και της ζωής. Ας δούμε λίγο την Λιαντίνεια φιλοσοφική θεώρηση του τέλους.
Είναι χειμώνας με αβάσταχτο κρύο. Και γίνεσαι θεατής μίας σκηνής. Μιας πάλης μεταξύ ζωής και θανάτου.
Ένα τσακάλι πεινασμένο οσφρίζεται ένα λαγουδάκι. Αρχίζει και το κυνηγά, το πλησιάζει. Και εσύ που βλέπεις τη σκηνή αυτομάτως νιώθεις συμπόνοια για τον το λαγό και εύχεσαι μονολογώντας, "αχ Θεέ μου να γλιτώσει, αχ Θεέ μου να γλιτώσει".
Και εκεί που το τσακάλι είναι έτοιμο να το αρπάξει, το λαγουδάκι κάνει έναν απότομο ελιγμό και αρχίζει να ξεφεύγει. Και όλο και απομακρύνεται.
Και εσύ νιώθεις ευτυχία και ευχαριστείς το Θεό που σε άκουσε και το γλίτωσε απο τα νύχια του τσακαλιού. Δεν είναι υπέροχο;Δεν νιώθετε χαρούμενοι;
Λάθος σκεπτικό όμως!Τραγικό λάθος, ίσως και Ύβρις!
Γιατί γλίτωσε ο λαγός αλλά πέθανε το τσακάλι απο την πείνα. Ο θάνατος του τσακαλιού είναι η ζωή του λαγού. Και η επιβίωση του τσακαλιού είναι ο θάνατος του λαγού.
Ο θάνατος του, η ζωή μας. Για εμάς πέθανε!Πέθανε απο αγάπη και απο πίκρα και απο τη γνώση του.Γιατί όπως προείπαμε τέλος στην ελληνική γλώσσα σημαίνει 2 πράγματα. Τέλος, τέρμα δηλαδή αλλά και ΣΚΟΠΟΣ.

Αμμές ποκ' ήμες άλκιμοι νέανίαι.
Ο δε των ακμαζόντων αμειβόμενος έλεγεν'
αμμές δε γ' ειμές' αί δέ λής, πείραν λάβέ
ο δέ τρίτος ο των παίδων'
Άμμες δε γ' εσσομεσθα πολλώ κάρρονες.

Ήμαστε κάποτε άλκιμοι νέοι.
Ο χορός των ανδρών απαντούσε κι έλεγε:
Είμασ' εμείς τώρα, αν θες δοκίμασε
Και τρίτος ο χορός των παιδιών:
Κ' εμείς θα γίνουμε πολύ καλύτεροι.

Πέθανε προσπαθώντας να μας ξαναβάλει στον κύκλο ετούτου του παλιού Λακωνικού χορού, αφού πρώτα εκείνος τον χόρεψε έχοντας ζήσει τον ρόλο των γερόντων και των ανδρών και των παιδιών. Και η σειρά είναι σκόπιμη διότι "και εκείνος έγινε πολύ καλύτερος". Καημός του να χορέψουμε και 'μείς..

Έρως και Χάρος πάντοτε

δουλεύουν εδώ κάτου(..)
«Εις Μοναχήν»,Δ. Σολωμός

Το τέλος του Δημήτρη Νικολακάκου ήταν μοναδικό. Μια παράσταση μέσα στα μαρμαρένια αλώνια. Στο αρχαίο θέατρο δηλαδή. Διότι ο θάνατος του ήταν πάντρεμα ανδρείας και τέχνης. Του αττικού δράματος και του "θανάτου καταφρονών" των οπλιτών.
Πρόσθεσε τον εαυτό του στους ήρωες του Αισχύλου και του Σοφοκλή μα και στην οπλιτική φάλαγγα των Σπαρτιατών. Ανάστησε τον Λυκούργο και τον Οθρυάδα.
Και έκαμε τον εαυτό του μύστη και ιεροφάντη βαδίζοντας μόνος του στα καταβάσια των Ελευσινίων μυστηρίων αποκαλύπτοντας μας τα άρρητα του ανθρώπου.

Ένα βίντεο όπου ο Λιαντίνης απαντά αν φοβάται το θάνατο

Ο Δ.Λιαντίνης στην Αίγυπτο.

Το μέρος όπου βρέθηκε η σωρός του.
Πηγή www.liantinis.gr

Φαλμεράγερ, Σ(κ)λάβοι Έλληνες, Φασίστες και Προοδευτικοί

Ο γράφων πάσχει από άκρατο φιλολακωνισμό. Και επομένως θαυμάζει το Λυκούργο.
Ας δούμε όμως πως δημιούργησε την <<Άρια>> λακωνική φυλή.
Ήταν ο πρώτος λοιπόν που δίδαξε την ανθρωπότητα πως απλούστατα δεν υπάρχουν Άριοι και Άριες φυλές. Μίλησε και το κυριότερο εφήρμοσε την αγωγή και την παιδεία και έφερε την ισότητα μεταξύ των πολιτών, ανδρών και γυναικών.
Οι τότε Σπαρτιάτες θεωρούσαν εαυτούς απογόνους του Ηρακλή νομίζοντας πως δεν έχουν ανάγκη την οποιαδήποτε είδους άσκηση και τριβή για να γίνουν καλύτεροι.
Σκέφτηκε λοιπόν το εξής τέχνασμα. Πήρε δύο σκυλάκια από τους ίδιους γονείς. Το ένα το εκπαίδευσε παίρνοντας το μαζί του στο κυνήγι και το δεύτερο το μεγάλωσε στην τρυφή και την πολυτέλεια δίνοντας του έτοιμο φαγητό.
Μετά από καιρό συγκέντρωσε τους Σπαρτιάτες σε μία αίθουσα και πέταξε στο πάτωμα κρέας ενώ ταυτοχρόνως ελευθέρωσε ένα λαγό.
Όπως ήταν φυσικό το εκπαιδευμένο σκυλάκι όρμησε να πιάσει το λαγό ενώ το άλλο παρέμεινε οκνηρό και απαθές και περιορίστηκε στην έτοιμη λιχουδιά. Έτσι λοιπόν έπεισε τους Λακεδαιμόνιους να ακολουθήσουν το δρόμο της αγωγής. Τους έκανε να καταλάβουν πως δεν υπάρχουν Άριοι.
Η αξία δεν μπορεί να κληρονομηθεί ούτε να κληροδοτηθεί. Η αξία καλλιεργείται, θέση με την οποία ευθυγραμμίζομαι απολύτως. Συνεπώς όποιος πιστεύει πως είμαστε έξυπνοι και άξιοι επειδή είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων δεν κάνει απλώς λάθος αλλά δρα και ανθελληνικά καταδικάζοντας μας σε αιώνια στασιμότητα, ηλιθιότητα και οκνηρία.
Είμαστε όμως απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων;
Τέλη 1800 . Κατά το χρονικό αυτό διάστημα γίνεται φανερό πως η Ελλάδα απελευθερώνεται από τους Τούρκους και πως έχει τις προοπτικές να γίνει ένα κράτος ικανό να διεκδικεί και να αξιώνει. Στην Ευρώπη άλλοι βλέπουν το γεγονός με ενθουσιασμό και άλλοι με σκεπτικισμό και καχυποψία .
Τι θα έκανε ο κάθε αρχαιοκάπηλος τύπου Έλγιν και μαζί του όλοι οι απατεώνες που καταλήστεψαν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό; Θα ζητήσουν πίσω τα μνημεία; Με τα αρχαία συγγράμματα και την πατρότητα των γνώσεων τι μέλει γενέσθαι;
Από τη δύσκολη αυτή θέση ήρθε να τους βγάλει ο Γερμανός Ιάκωβος Φαλμεράγιερ. "Οι αρχαίοι Έλληνες αφανίστηκαν από το Σλαβικό ξίφος και συνεπώς οι νεοέλληνες δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους."
Ωραία θέση αυτή. Αναμιγνύουμε αλήθειες με ψέματα όπως έλεγε και ο..υπουργός προπαγάνδας των Ναζί και πείθουμε τα κουτορνίθια. Η θεωρία αυτή βόλεψε και τις μετέπειτα εξουσίες. Εμείς είμαστε οι κληρονόμοι αυτού του πολιτισμού. Εμείς είμαστε Άριοι και ανώτεροι των όλων. Οι νεοέλληνες είναι απόγονοι Σλάβων, σκλάβων δηλαδή.
Αυτοί οι Σ(κ)λάβοι όμως φαίνεται πως ήταν φιλομαθείς, ευφυείς, μελετηροί, αλλά και λίγο κομπλεξικοί αφού αρνήθηκαν την καταγωγή τους.

Μόνο που..."Απόλλωνα ονομάζουσι Κάρνειον απο των Κρανείων, υπερθέντες το ρώ κατά δή αρχαίον έθος.
"Και τον ονόμασαν Κάρνειο Απόλλωνα απο τις κρανιές μεταθέτοντας το γράμμα ρ σύμφωνα με κάποια αρχαία τους συνήθεια.
Παυσανία Λακωνικά μεταξύ 138 και 161 Π.Χ
Λακωνία χιλιάδες χρόνια μετά...
Κροκόδειλος-->Κορκόδειλος, Βρούβες-->Βούρβες και συνεχίζουμε..
Το μεσαιωνικό Τρουλή γίνεται Τούρλα και η σπαθαρλία--> σπαρλάθι. Και η Καταβόθρα γίνεται Καταβόρθα. Και η μετάθεση του ρ συνεχίζεται ακόμα και σε λέξεις που το ρ παραμορφώνεται γλωσσικά ή και αποβάλλεται ή ακόμα και όταν μετατρέπεται σε λ. Και το κιρκινέζι-->κρικινέζι. και ο κρόκος--κορκός.αρσενικό-->σερνικό κτλ.
Μπράβο οι Σλάβοι μετάθεση του Ρ. Τους ήρθε φαίνεται η θεία επιφοίτηση και όταν αφάνισαν τους Λάκωνες άρχισαν να χρησιμοποιούν τις γλωσσικές τους ιδιαιτερότητες. Ίσως και το νερό της Λακωνίας να σε κάνει να μεταθέτεις το γράμμα Ρ στις λέξεις.
Να αναφέρουμε πως το γλωσσικό αυτό φαινόμενο το συναντάμε σε Τσακωνιά και Μάνη. Και Τσακωνιά εννοώ την περιοχή απο το Έλος έως τη Μονεμβάσια και από τη Νεάπολη έως το Λεωνίδιο και τον Πραστό της Αρκαδίας.
Συνεχίζουμε με τους Σλάβους..
Οι αρχαίοι Σπαρτιάτες αντικαθιστούσαν το ιωνικό η με το δωρικό α πχ μήτηρ-->μάτηρ.
Και ω τι σύμπτωση! μήτηρ-->μάτη, δάφνη-->δάφνα, νάρκη-->νάρκα, ημών-->αμών(ναμου), αφέντη-->αφέντα, ροδάφνη-->ροδάφνα, καθρέπτης-->καθαρέπτα, βοή-->βουά, ακοή--ακοά,ηρεμώ-->αραμού.Και το μηκωνία-->μακουνία ή μαγκουνίδα.
Και φυσικά τα δύο αυτά φαινόμενα μπορούμε να τα βρούμε σε μία λέξη ταυτογχρόνως. Πχ τρουλή-->τούρλα. Γνωστή και η έκφραση "Στην τούρλα του Σαββάτου."
Μπράβο εμείς οι Σλάβοι...
Διατήρηση της δωρικής προφοράς του υ ως ου ή ιου.
Και έχουμε τα λύκος-->λιούκο, σύκο-->σούκο (εξ ου και το επίθετο σουκάκος), μυρτιά-->μουρτιά (έχουμε και τις μουρτολιές) και το αρχαίο κυρέω γίνεται κουράω και κούρος ο κατήφορος. Και κατά σατανική σύμπτωση πάλι και οι λοιποί Πελοποννήσιοι που είναι γνήσιοι Σλάβοι λένε την τρύπα-->τρούπα και το ξύρισμα-->ξούρισμα ή ξούρα. Μπα δεν είναι απόγονοι Δωριέων.
Σ(κ)λάβοι είναι και αυτοί.
Και περίεργο πράγμα να μεταχειρίζονται ιδιαίτερες λέξεις που μόνο οι αρχαίοι Σπαρτιάτες χρησιμοποιούσαν πχ Οπτίλλους (μάτια). Φαίνεται οι Σλάβοι στο ένα χέρι είχαν τη Φλογέρα και στο άλλο το Δωρικό λεξικό.
Ίσως να τους τα έμαθαν και οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες οι οποίοι πολεμούσαν συστηματικά τους Μανιάτες και υποτιμητικά τους αποκαλούσαν Έλληνες ή έξωθεν ή οι έξω από εδώ εννοώντας τους Λάκωνες εθνικούς που αρνούνταν να γίνουν Χριστιανοί. Για αυτό τους ονόμασαν και Τσάκωνες (εξωλάκωνες). Έτσι τώρα μάθατε και ποιοι είναι "οι έξω απ' εδώ" και από που βγήκε η φράση. Και γιατί οι Λάκωνες καταριούνται κάποιον λέγοντας να σου γίνουν αγιάτικα ή αγιάτσιχα(Να στα φάνε οι παπάδες και τα μοναστήρια δηλαδή).
Και στην Ελλάδα γενικότερα οι νεοέλληνες καταριούνται σαν τους αρχαίους Έλληνες λέγοντας Άρε, άρε, άρε. (εξου και η φράση άρες, μάρες, κουκουνάρες).
Και λένε "χτύπα ξύλο" όπως και οι αρχαίοι Έλληνες και φτύνουν να μη ματιάσουν κάποιον όπως και οι αρχαίοι Έλληνες. Δοκιμάστε να πτύσετε το παιδί ενός Γερμανού..και θα δείτε τι εννοώ.
Φαίνεται πως μας τα ήξεραν ήδη οι Σλάβοι αυτά απο τη Λιθουανία και τον Καύκασο.
Τελικά το ομολογώ. ΕΙΜΑΙ ΑΠΟΓΟΝΟΣ Σ(Κ)ΛΑΒΩΝ. Βολεύει και το σύστημα. Όλοι ίδιοι(αλλά άνισοι) και φυσικά όλοι καταναλωτές. Μην τους μάθετε τίποτα για τριβώνες και λιτή ζωή γιατί μπορεί να σταματήσουν να είναι καταναλωτές. Μη τους πείτε τι σημαίνει γενναίος και σκεπτόμενος. Καλλιεργείστε την υποκουλτούρα, το pax amerikana και τον τύπου Μπέκαμ άντρα γιατί έτσι γίνεται και ο άντρας καταναλωτής. Μπορεί σου λέει να αρχίσει να βάζει και eye liner. Λυγίστε τους το ηθικό πείτε τους Σλάβους που απελευθερώθηκαν και τώρα μπορούν να πάνε και super market.
Το λένε και οι προοδευτικοί αριστεροί τύπου Αριστεράκης Δεξιοτσεπίδης και Επαναστατάκος Καναπεδέας οπότε είναι cool. Ξεχάστε παραδόσεις, ντοπιολαλιές, ιδιώματα και διαλέκτους.
Μόνο yes και ok.Άντε και κανένα ¨μάλιστα και ευχαριστούμε" στα ελληνικά για ξεκάρφωμα.
Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν και για Λάκωνας είπα ήδη πάρα πολλά.